Stryropian
Styropian to dobry materiał do izolacji cieplnej. Podczas stosowania należy pamiętać, żeby nie był narażony na działanie temperatury powyżej 80°C, a jego powierzchnia nie może mieć kontaktu z bezpośrednim operowaniem promieni słonecznych (czyli musi być pokryty tynkiem, najlepiej jasnym). Jest materiałem trudno zapalnym, o dobrych parametrach izolacji cieplnej i stabilnym, jeżeli przestrzega się następujących zaleceń: nie stosuje się w jego bezpośrednim kontakcie rozpuszczalników organicznych, nie naraża się go na temperatury powyżej 80°C i chroni się jego powierzchnię przed bezpośrednim działaniem promieni UV, np. kilkumilimetrową warstwą elewacyjną.

Wełna mineralna
Wełna mineralna jest niepalna, ale wykonanie elewacji przy jej użyciu jest znacznie droższe. Trudniejsza jest jej obróbka i szlifowanie (podczas tych prac powstaje pył skalny). Jej stosowanie jest wymagane zwłaszcza w budynkach wysokich i użyteczności publicznej. Systemów dociepleń metodą lekką mokrą, bazujących na wełnie mineralnej. jest znacznie mniej niż tych bazujących na styropianie.

Obok funkcji dekoracyjnej tynk stanowi bardzo ważny element tego układu - chroni on warstwy docieplenia przed niszczącym działaniem warunków atmosferycznych i naturalnym starzeniem. Dopuszcza się pozostawienie docieplenia zabezpieczonego gruntem w wyjątkowych przypadkach (np. jeżeli warunki atmosferyczne uniemożliwią ułożenie tynku) maksymalnie do 6 miesięcy. Po tym czasie należy bezwzględnie wykonać wyprawę tynkarską.

Całość prac dociepleniowych możemy podzielić na cztery podstawowe etapy.

1. Przygotowanie podłoża (ściany)
2. Przymocowanie wełny mineralnej (klej + kołki)
3. Wykonanie warstwy zbrojonej (siatka wtopiona w warstwę kleju)
4. Wykonanie tynku cienkowarstwowego (mineralnego)

Wszystkie wymienione etapy są bardzo ważne, dlatego należy wykonać je bardzo starannie.

W systemie na wełnie polecamy stosować tynki mineralne i silikatowe. Z uwagi na niewielką dyfuzyjność paroprzepuszczalność ) tynki akrylowe mogą być stosowane tylko na niewielkich powierzchniach jako tzw.wstawki. Rozpoczęcie tynkowania, poprzedza naniesienie podkładu gruntującego, który ma za zadanie zwiększyć przyczepność tynku do podłoża ,zapobiec przebarwieniom na powierzchni tynku ,a także ze względu na swoją hydrofobowość zabezpiecza przed przedostaniem sie wilgoci w głąb docieplonej ściany. Po upływie kilku godzin od naniesienia podkładu możemy przystąpic do nakładania tzw.ostatecznej faktury (tynku mineralnego). Przygotowanie mineralnej zaprawy tynkarskiej jest bardzo proste. Do wcześniej odpowidnio odmierzonej ilości wody wsypujemy suchą mieszankę, a nastepnie mieszamy wiertarką wolnoobrotową masy silikatowe są w gotowymi mieszankami w wiaderkach.

Oznaczenia płyt styropianowych uległy radykalnej zmianie. Znajdziecie je Państwo już niedługo na folii opakowaniowej, Deklaracjach Zgodności i fakturach. Poniżej przedstawiam nowe oznaczenia i ich odpowiedniki wg "starej" normy:

Na opakowaniach, znajdziecie Państwo również zakodowane parametry minimalne, które muszą być spełnione przez płyty styropianowe i dla poszczególnych typów wyglądają one następująco:

EPS 50-042 SZCZELINA
EPS EN 13163 T1-L1-W1-S1-P2-BS75-CS(10)50-DS(N)5-DS(70,-)3
EPS 70-040 FASADA
EPS EN 13163 T2-L2-W2-S2-P3-BS115-CS(10)70-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100
EPS 100-038 DACH/PODŁOGA
EPS EN 13163 T1-L1-W1-S1-P3-BS150-CS(10)100-DS(N)5-DS(70,-)2-DLT(1)5

Wyjaśnienie oznaczeń (dla EPS 50-042 SZCZELINA)
EPS - skrót nazwy styropianu;
EN 13 163 - numer normy;
T1 - tolerancja grubości (+/- 2 mm);
L1 - tolerancja długości (+/- 3 mm);
W1 - tolerancja szerokości (+/- 2 mm);
S1 - tolerancja prostokątności (+/- 5 mm);
P2 - tolerancja płaskości (+/- 15 mm);
EPS - skrót nazwy styropianu;
EN 13 163 - numer normy;
T1 - tolerancja grubości (+/- 2 mm);
L1 - tolerancja długości (+/- 3 mm);
W1 - tolerancja szerokości (+/- 2 mm);
S1 - tolerancja prostokątności (+/- 5 mm);
P2 - tolerancja płaskości (+/- 15 mm);
BS75 - wytrzymałość na zginanie;
CS(10) - naprężenie ściskające przy 10% odkształceniu względnym;
DS(N)5 - stabilność wymiarowa w warunkach laboratoryjnych;
DS(70,-)2 - stabilność wymiarowa w określonej temperaturze i wilgotności;
TR100 - wytrzymałość na rozciąganie prostopadle do powierzchni czołowych;
DLT(1)5 - odkształcenie przy okrePlonym obciążeniu ściskającym i temperaturze;
Symbole 042, 040, 038, 036 (? W/mK) - oznaczają maksymalne wartości współczynnika przewodzenia ciepła;

Według dotychczasowych norm, główną cechą, która była oceniana zarówno przez Klientów jak i Instytuty Certyfikujące była gęstość pozorna, czyli ilość kilogramów na 1 m3. Zapominano całkowicie, że podstawowym zadaniem styropianu jest ochrona termiczna wyrażona współczynnikiem przewodzenia ciepła ?, który nie jest liniowo zależny od gęstości pozornej.

Nowa norma wprowadza całkowicie odmienne podejście do oceny płyt styropianowych, które zostało oparte na najistotniejszym parametrze charakteryzującym ten wyrób, jakim jest współczynnik przewodzenia ciepła ? oraz poziom naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu względnym. Gęstość pozorna jest obecnie parametrem pomocniczym do określania współczynnika przewodzenia ciepła i dla poszczególnych typów wygląda następująco:

Nowa norma zmienia również całkowicie podejście do dokumentów wymaganych przy wprowadzaniu płyt styropianowych do obrotu. Norma PN-EN 13172 nakłada na producenta obowiązek deklarowania określonych parametrów produkowanych płyt styropianowych, prowadzenie badań bieżących i okresowych we własnym lub obcym laboratorium oraz wystawiania Deklaracji Zgodności. Znak CE oznacza, że wyrób spełnia wszystkie normy europejskie. Ponieważ płyty styropianowe podlegają systemowi oceny zgodności 3 ? znak CE nadaje producent i nie jest konieczne certyfikowanie przez jednostkę notyfikowaną.